«حَقِیقت», به انگلیسی «truth», عبارت است از ماهیَّت و ذات تغیر ناپذیر پدیده ها و تجربه ها, واصولِ منطق.

اگرچه, تَجرُبیَّات مُخالف جمع نیز, یک واقعیت و تجربه فردی است, ولی طبق قرارداد, واقعیت معتبر نیست, و تَوَهُّم خوانده می‌شود.

حَقیقَت مبنای قیاس است, و واقعیَّت حاصل استقراء.

ممکن است حقیقت با واقعیَّت این همانی داشته باشند.

واقعیَّت

«واقعیَّت», به انگلیسی «reality», عِبارَت است از تمام تَجرُبیّات, و وقایع بَشَری که افراد متوجه آن می‌شوند, و امکان تغیر و ابطال دارد؛ برای فهم وقایع, ابتدا «reception», و سپس «perception» اتفاق می‌افتند.

آبجکتیو

واقعیَّتِ «objective», بخشی از واقعیَّت است که وابسته به ذهن یک فرد نیست, و برای افراد مختلف یکسان است.

سابجکتیو

واقعیت «subjective», بخشی از واقعیت است که وابسطه کامل به ذهن افراد است.

مثال

رنگ

تجربه هر فرد از یک رنگ, می‌تواند متفاوت باشد, و واقعیتی انتزاعی است که بر او واقِع می‌شود, لکن حقیقت این است که ماهیَّت رنگ یک طولِ موج ثابت و مشخص است.