نیرو های بنیادی

دین زرتشت, دارای ۲ نیروی بنیادیِ دوگانه, و متضاد است که خود این ۲ نیروی بنیادی نیز مخلوق خدایی دیگر به نام خدای زمان هستند!

بر پایه باورهای کهنِ زروانی و دیگر دینهای پس از آن چون مانویان «اهورامزدا و اهریمن هردو زادهٔ زروان (خدای زمان) بودند و جهان عرصه جنگ این دو نیروی نیک و بد است ولی سرانجام چیرگی در پایانِ جهان با اهورامزداست و چون اهورامزدا پاکی مطلق است بدی در او راه ندارد. پس هر آنچه که بد است اهریمنی است.» البته این سخن در هیچ جای گاهان نیست و زُروان در زبان اوستایی تنها به معنای زمان است و ارتباطی با خداوند ندارد.

در باورِ زروانیان، اهریمن برادر و رقیبِ اهورا مزدا و پسر زروان و دارای هویتی جداگانه از اهورا مزدا است.

روایتِ اِزنیکِ ارمنی را دربارهٔ اسطوره آفرینش ببینید در شناخت اساطیر ایران، جان هینلز، لندن ۱۹۷۵

اوستا

زمستان بدترین آسیبها را در آن جا فرود می‌آورد. (۵)

دومین سرزمین و کشور نیکی که من -اهوره‌مزدا- آفریدم, جلگه «سُغد» بود.

پس آنگاه اهریمن همه تنْ مرگ بیامد و به پتیارگی, خرَفْسْتْرِی به نام «سْکَیتْیَه» را بیافرید که مرگ در گله گاوان افگند. (۶)

سومین سرزمین و کشور نیکی که من -اهوره‌مزدا- آفریدم, «مرو» نیرومند و پاک بود.

پس آنگاه اهریمنِ همه تن مرگ بیامد و به پَتیارگی, «خواهشهایِ گناه آلود» را بیافرید. (۷)

پنجمین سرزمین و کشورِ نیکی که من -اهوره‌مزدا- آفریدم, «نسایه» در میان بلخ و مرو بود.

پس آنگاه اهریمنِ همه تن مرگ بیامد و پتیارگی, گناهِ «شست باوری» را بیافرید. (۸)

اَوِستا - وَندیدا فَرگَرد اول - صفحه ۶۶۰

گات ها

آن دو گوهر همزادی که در آغاز در عالم تصور پدیدار شدند یکی نیکی است و دیگری بدی در اندیشه و گفتار و کردار؛ مرد خردمند از میان این دو راستی را برخواهد گزید ولی شخص کج اندیش و نابخرد چنین نخواهد کرد و بی راهه خواهد رفت

گات ها ، هات 30 بند 3

اکنون درباره ی دو مینو (یا دوگوهری) که در آغاز زندگانی وجود داشته اند سخن خواهم گفت. از این دو گوهر آن یکی که پاک و مقدس بود به همزاد خویش گوهر پلید چنین گفت: هیچ گاه اندیشه و آموزش و اراده و ایمان و گفتار و کردار و وجدان ما با یکدیگر سازش نداشته و از هم جدا هستند.

اشتودگات - یسنا - هات 45 بند 2

اکنون از بهترین هدف و آمال زندگی سخن خواهم گفت و حقیقتی را که در پرتو اشـا دریافته ام بیان خواهم داشت و آن اینکه آیین زندگی همراه با راستی را مـزدا -خدای یکتا و دانا- مقرر فرمود: پروردگاری که سرچشمه ی منش نیک و فعال است و [آرمئیتی] ایمان و محبت, دختر نیکوکار او بشمار می رود. اهـورای از همه چیـز آگاه را هرگـز نتوان فریفتن.