در این مقاله, نقد مختصری به زبان فارسی می‌شود.

رسم الخط

زبان فارسی, در طول زمان, دارای رسم الخط های متفاوتی بوده, و آخرین رسم الخط آن, ماخوذ از زبان عربی است که چهار حرف گ, پ, چ, ژ به آن اضافه شده, و این موضوع, موجب یک ضعف بزرگ در این زبان شده زیرا در مثال های متعدد, رسم الخط تطابقی با واج ها ندارد.

واج ها

عدم تطابق واج و حرف

همانطور که اشاره شد, زبان فارسی در طول تاریخ دارای رسم الخط های متفاوتی بوده که آخرین آن اصلاح شده زبان عربی است, و به همین دلیل, با اینکه حروف ث, ع, ض, ح, ط, ذ در خط آن وجود دارد, ولی واج معادلی برای آن ها وجود ندارد, و این موجب گیج شدن خواننده در سماء کثیری از واژگان می‌شود مخصوصا واژگان ماخوذ عربی.

کلمات

کمبود کلمات مدرن

زبان فارسی, به سبب بدون استفاده بودن در مقاطع زمانی طولانی, در بیان بسیاری از مفاهیم علمی دچار ضعف است.

کمبود کلمات

زبان فارسی, به سبب قدمت بالای آن, و در آمیخته شدن با زبان هایی مثل عربی و انگلیسی, دچار یک ضعف جدی در غناء کلمات است, و عمده کلمات موجود در آن, ماخذ از زبان های دیگر است.

ابهام کلمات

بسیاری از کلمات در زبان فارسی, دارای چند معنی بسیار دور از یکدیگر هستند, و این تنها سیاق است که فهم این کلمات را ممکن می‌کند.

ابهام در ضمائر

زبان فارسی, ۶ ضمیر اصلی است

• من
• تو
• او
• ما
• شما
• ایشان

به همین دلیل, در جملات, با ضمیر نه می‌توان تعداد "مثنی" به مانند زبان عربی را بیان کرد, و برخلاف بسیاری از زبان ها از جمله انگلیسی, حتی نمی‌توان جنسیت گوینده را تعین کرد.

انتقال معنا

صیغه

به مانند ضمائر, زبان فارسی دارای ۶ صیغه اصلی است که نه می‌تواند تعداد مثنی را بیان کند, و نه می‌توان جنسیت فاعل را با صرف فعل تعین کرد.

• انجام می‌دهم (ابهام در جنسیت برخلاف زبان هایی همچون عبر)
• انجام می‌دهی (ابهام در جنسیت ابهام در جنسیت برخلاف زبان هایی همچون عربی و عبری)
• انجام می‌دهد (ابهام در جنسیت ابهام در جنسیت برخلاف زبان هایی همچون انگلیسی)
• انجام می‌دهیم
• انجام می‌دهید (فقدان مثنی)
• انجام می‌دهند (فقدان مثنی)

کثرت کنایه

به دلایل مختلف, من جمله کمبود کلمات, زبان فارسی بیش از حد معمول از مجاز و کنایه در بیان مفاهیم استفاده می‌کند که این موجب گیج شدن فرد در فهم این زبان می‌شود.

• دست روی دست گذاشتن = اتلاف وقت کردن
• آب در هاون کوبیدن = عمل بی‌فائده انجام دادن
• کارد به استخوان رسیدن = صبر تمام شدن
• کله‌شق بودن = به حرف کسی گوش نکردن
• گل خوردن = توپ وارد دروازه شدن
• دم زدن = صحبت کردن
• و ...